اونی که بهانه ی نوشتنم بود ازم دوره ، خیلی دور گفته که خیلی

 زود بر میگرده ، اگه بر گشت دوباره می نویسم اگه برنگشت........

 نمی دونم کی برمیگردمو دوباره مینویسم تا اون موقع

 خداحافظ

     برای تو می نویسم تویی که تنها بهانه برای نوشتنم هستی

    تویی که  تنها بهانه برای تپیدن قلبم هستی  

    تویی  که تنها  دلیل دوباره عاشق شدنم هستی

    دنیا دنیا  دلتنگم  ،دلتنگ نگاهتم ،همون نگاهی که همیشه تو ذهنمه

    دریا دریا بیقرارم  ،بیقرار  وجودتم ،همون وجودی که به وجودم  زندگیه 

     دوباره داد

      آسمون آسمون  بی تابم، بی تاب رفتنت ،همون رفتنی که  خوابو از

      چشام گرفته

      کاش نبودی ،کاش هیچ وقت  باهات آشنا نمی شدم ، اصلا کاش من

      نبودم ،کاش.....

      اما کاریه که شده  با گفتن کاش هیچی عوض نمشه

      حالا تو هستی ،ولی ازت دورم  ،من هستم  ،ولی  ........

       نمی دونم ته قصه ی من و تو چی میشه  ولی اینو خوب میدونم 

       شاید بتونن تورو از من بگیرن  ،اما نمی تونن تورو از دلم بگیرن

      آره  تو مال منی برای همشه ،مال خوده خوده خودم

     وجودم پره نیازه ،نیاز تورو داشتن ،نیاز نورو  خواستن  ، نیاز با تو بودن ،

      نیاز با تو موندن

      هستم حتی  اگه نباشی ، می خوامت حتی اگه منو نخوای  ،می مونم

     حتی اگه نمو نی

      دوست دارم ،دوست دارم ،دوست دارم........

  از خودم  ، از  آدمای دورو برم ،  حتی از خدا هم  دلم گرفته

  خدایا مگه نمیگن تو پناه دهنده ی همه ی بی پناهایی  ، پس چرا  پناهم

  نمیدی ، چرا با وجودتو  بازم من تنهام....

  خدایا مگه من چی ازت خواستم ؟؟؟ .....

  جز اینکه در حق هر کسی که باهام بد کرد دعا کردم.....

   جز اینکه خواستم در حد توانم به همه   کمک کنم .....

    جز اینکه ازت خواستم تنها نباشم........

    مگه تو معبود من نیستی  ، پس اگه خواسته هامو به تو نگم به کی بگم

    من ازتنهایی میترسیدم ، نمی خواستم که تنها باشم

    اما بازم همیشه تنها بودم.....

   چقدر سخته بخاطر اینکه نخوای تنها باشی مجبور بشی از آدمای دورو برت

   خواهش کنی که تنهات نظارن ،ولی  بازم  تو تنها باشی .........

   دیگه برای موندن  و زندگی کردن هیچ بهانه ای ندارم ....

   هیچی.........

 فقط   ادعا میکنیم که همدیگرو دوست داریم ....

  ادعا میکنیم که هوای همدیگرو  داریم ...

   آدمای دورو بر منم همین جورین ادعا میکنن که دوستم دارن ...

   ادعا میکنن که همیشه کنارم هستن و هوامو دارن ...

  می دونم  ، می دونم  که دوستم ندارن ...

   ولی نمی دونم چرا میخوان وانمود کنن که دوستم دارن...

   شاید حس ترحم ، یا شایدم دل سوزی ، نمی دونم ...

   با همه ی شماهاییم که مثلا دوستم دارین ،آره با تک تک شماهام

   آره از تو شروع میکنم مامان تویی که بیشتر وقتا آرزوی نبودنمو داری...

   آره با توام نیلوفر ،توی که مثل خواهر نداشتم دوست داشتم ، توی که

   حتی بعد ۴ماه  ۱۵ دقیقه وقت نداشتی  بیای ببینمت ...

   آره با توام نیما ، تو که مثل داداش کوچیکم بودی ...

   آره با توام سایه ، تویی که مثلا قرار بود مثل خواهر بزرگترت باشم ،

   اما همه چیزو فراموش کردی ، شاید بخاطر اینکه مثلا عاشق شدی...

   آره با تک تک شماهام من  دوست داشتن شمارو نمیخوام

  دیگه با هیچ کدومتو ن کاری ندارم

   شاید توقع من از شما زیاده ،آره زیاده ،زیاده که نمیخوام دوست داشتنتون

   فقط تو کلام باشه ،آره زیاده...

   من از زندگی همتون میرم بیرون میرم تا دیگه مجبور نباشین زورکی

  به کسی بگین دوسش دارین ،میرم که دیگه کسی ازتون توقع دوست

  داشتن الکی  نداشته باشه ،آره من میرم...

   میرم  چون دوست داشتن من با همه ی شماها فرق داره...

   میرم چون دوست ندارم دوست داشتنو از تک تکتون گدایی کنم ...

   دیگه راحت باشین من رفتم.........

به نام خدا

به نام کسی که امید همه ی نا امید هاست

نمی دونم چی بگم و از چی بگم یا از کجا شروع کنم ،وقتی آدم بغض گلوشو می گیره نوشتن بهترین بهونه برای حرف زدنه ، حرف زدن با اونی  که همه چیز آدمه،همه کس آدمه ،همه ی وجود آدمه   آره برای تو می نویسم ،برای تو ،برای تو که همه ی زندگیم مال توه،برای تویی که روز و شبم با فکر و یاد توه که می گذره

با یه اتفاق ساده اومدی توی زندگیم و تک تک لحظه هامو به خودت اختصاص دادی ،شدی تنها بهانه ،تنها بهانه برای بودنم ،روز و شبام شد انتظار و انتظار و انتظار

انتظار اینکه کی میشه که داشته باشمت ،کی میشه که مال من بشی  مال خود ،خود،خودم ،انتظار به پایان رسید و با یه اتفاق  به ظاهر ساده و در باطن پیچیده  تو مال من شدی،شدی همه ی سهم من از زندگی ،همه ی سهم من از عشق  و همهی چیزی که از زندگی می خواستم، روزای خوش با تو بودن اونقدر کوتاه بود که حتی فرصت نکردم اونارو به خاطره هام بسپارم ، حالا تو باید بری ،باید از هم جدا شیم  ،بخاطر تو ،بخاطر آیندمون ،بخاطر همه چیز ،میگی که بر میگردی ،میگی که دوستم داری ،میگی که هر جا که باشی به یادمی ،اما نه نمیشه ،روزگهرو آدماش نمیزارن ،نمیدونم شایدم بشه ،شاید همونی که تو می خوای ،من می خوام ،ما میخوایم  ،حالا وقت خداحافظی رسیده ،با یه دنیا اشک،با یه دنیا دلهره،با یه دنیا غصه ،حالا باید از هم جدا شیم  ،لحظه ی تلخ خداحافظی  همیشه تلخ بوده و این دفعه تلخ تر از همیشه است     

به چشات نگاه میکنم  تا عکس چشات برای همیشه توی ذهنم باقی بمونه آخه عکس چشات قراره بشه همدمم ،همدم شبای تنهایی و بی کسیم  مسپرمت به خدا به همون خدایی که تورو بهم داد ،حالا باید از راه دور برای خوشبختیت ،برای آیندت ،برای بودنت دعا کنم ،هر لحظه هر جایی که باشم   یاد توه که به وجودم گرمایی دوباره میده  ،حس تردید ،دلهره ،ترس، ترس نبودنت ،نداشتنت ،برنگشتنت  دیونم میکنه  ،تو مال منی ،عشق منی، همه ی  وجودمی  ،هیچ چیزه و هیچ کس ،تحت هیچ شرایطی نمی تونه  تورو از من بگیره

خوش باش که من با یاد تو خوشم ای که تمام وجودم از آن توست

  امشب شب آخری بود که بهم شب بخیر گفتی  و خوابیدی !!!

  یه دنیا دل تنگم ، آره اندازه ی همه ی دل تنگیه عاشقا دل تنگم

  یه دنیا بی قرارم ، آره اندازه ی همه ی دل واپسیه عاشقا بی قرارم

  فردا روز تولدمه ،روزی که برای همه مقدسه اما برای من جز حسرت و اندوه هیچی نیست

  از فردا سیاهپوش میشم ،آره سیاهپوش رفتن تو....

  با جدایی هیچی تموم نمیشه ،عاشق از عاشقی سیر نمیشه.......

  آره عاشقت شدم بدونه این که بفهمم حالا  که عاشقت شدم دارم از دستت میدم.....

  یعنی رسم عاشقی اینه؟؟؟یعنی رسم دوست داشتن اینه؟؟؟نمیدونم

 حالا که همه ی وجودم داد میزنه که بی تو میمیرم  دارم از دستت میدم...

 سخته ،خیلی سخته ،سختر از اون چیزی که تصورش و می کردم...

  به خودم ،به تو ،و از همه مهمتر به خدا قول دادم

   آره قول دادم که منتظرت بمونم ،منتظرت بمونم تا برگردی

   تا برگردی و تولدم و با تو جشن بگیرم ،آخه اون روزی که تو  بر میگردی

   دوباره متولد میشم......

   آره منتظرت می مونم تا بر گردی ،یعنی بر میگردی؟؟؟

  تا بی نهایت ،تا خود خدا ،تا ته تهش ،تا .....

  دوست دارم ،نه نه دوست ندارم ،عاشقتم

  با یه عالمه آرزوهای قشنگ چشم به راه برگشتنتم .........

  برگرد ای که همه ی وجودم از آن توست.

  از این که تنها بشم ،از این که ازت دور بشم ، از این که بی تو زندگی کنم...

  آره میترسیدم ...

 قراره چند روزه دیگه از تو جدا شم ...

 بخاطر درست ،بخاطر آیندت ،بخاطر ...

  آره باید ازت دل بکنم ...

 توی که همه ی زندگیمی ،همه ی سهم من از عشق...

 باید یه مدتی تنها باشم و منتظرت بمونم تا بر گردی...

 یعنی بر می گردی؟؟؟ نمی دونم ...

  اگه بر نگشتی چی ؟؟؟ اگه فراموشم کردی چی؟؟؟...

  و  یه دنیا اگه های دیگه ای که  توی ذهنمه و داره دیونم میکنه ...

  فقط چند روزه دیگه مونده ،چند روز دیگه ای  که باید  ازت جدا شم...

  باید ازت  جدا شم  و ۱۰ ماه منتظرت بمونم تا دوباره برگردی پیشم...

 یعنی بر میگردی؟؟؟نمی دونم...

 جدایی از تو یعنی جنون ،یعنی رسیدن به ته خط ،یعنی ...

  نمی دونم  چی میشه ....

   ولی می خوام منتظرت بمونم  ، منتظر بمونم تا بر گردی ...

  یعنی بر میگردی؟؟؟ نمی دونم...

  این روزای آخر برام مثل یه کابوسه ،یه کابوس وحشناک ...

   کی میشه  که  این کابوس تموم شه و بدش ببینم که پیشمی ...

  نمی دونم چی میشه، ولی اگه هر اتفاقی  بیفته ،  تحت هر شرایطی ...

  من دوست دارم  تا آخرش...

  تا هر لحظه ای که زنده باشم قلبم فقط و فقط برای تو میتپه...

   باشم یا نباشم مهم نیست، مهم اینه که تو باشی

  تو که همه کسمی ،همه وجودمی ، همه ی آرزوهامی

   اصلا با وجود توه که آرزوهام شکل می گیره

  اگه تو باشی همه چیز هست

  جز داشتن تو از خدا هیچی نمی خوام

  با وجود توه که نفس می کشم ،اگه تو نباشی نفس کشیدنم  نمی خوام

  وجود توه که به زندگیم معنا داده

  اگه  تو نباشی زندگی رو با همه ی قشنگیاش نمی خوام

  فقط باش ،باش، باش

  من میترسم از تنهایی ،از بی کسی ،از آدما

  از همه چیز میترسم

 ترس نبودنت ،نداشتنت ،رفتنت  شده کابوسای شبونم

  به خدا سپردم ،سپردم که اگه یه روزی نبودم که بهت بگم چقدر دوست داشتم

  اون بهت بگه ،بهت بگه که تنها  دلیل بودنم  تو بودی،

  بگه که چقدر  دوست داشتم  و دارم  و خواهم داشت

  تا بی نهایت ....