نویسنده : میترا - ساعت 17:26 روز 87/11/28
نویسنده : میترا - ساعت 18:53 روز 87/10/05
چرا هر چی فریاد میزنم کسی صدامو نمی شنوه اخه من باید چیکار کنم به کجا پناه ببرم سرمو رو شونه ی کی بزارمو زار زار به حال خودم گریه کنم دستمو به سمت کی دراز کنم که دستمو پس نزنه........... این قدر خدارو صدا کردم که دیگه روم نمیشه صداش کنم اخه وقتی من که بندشم کاری واسه ی رضایتش انجام ندادم چطور میتونم ازش بخوام که کمکم کنه من یه ادمیم که خیلی وقته که به ته خط رسیده ولی ولی ولی...........از خودم -از زندگیم -از دورو اطرافیام -از دنیا -از همه چیز ..........حالم بهم می خوره من اگه دارم زجر میکشم اگه زندگیم به پوچی رسیده و هزار تا از این اگه ها که اکه بخوام بگم همش اینجا جا نمیشه بخاطر بی عقلی های خودمه پس هر چی سرم بیاد حقمه اگه دوست داشتین برام دعا کنین که زودتر از این جهنمی که خودم ساختم خلاص شم اگرم دوست نداشتین که هیچی ..........
نویسنده : میترا - ساعت 12:34 روز 87/10/05
چرا رسم زمونه این جوری شده ....چرا ما ادما این جوری شدیم....چرا هر روز که میگزره به جای اینکه به هم نزدیکتر بشیم از هم دور تر میشیم....این قدر از این چرا ها تو سرم هست که خودمم نمی دونم چی کار کنم این شده واسم یه کابوس یه کابوس تلخ ....نمی دونم تاحالا واستون پیش اومده که تو سرتون کلی سوالای جور وا جور باشه و کسی نباشه که جوابشو بهت بگه اصلا نمی دونه که بخواد بهت بگه.............همه ما ادما تو ادعا کردنو لاف زدن استادیم و حرف اولو میزنیم اما وقتی پاش می یوفته همه جا میزنیم تازه جالبتر اینه که همهمون خیال میکنیم که ما با همه فرق داریم بقیشو نگم بهتره ترو اون خدایی که هممون میپرستیمش و قبولش داریم این قدر واسه ی هم قپی نیایم من خودم از همه بدترم ولی .............
نویسنده : میترا - ساعت 14:16 روز 87/09/21
اون ی که فکر میکردم دیگه واسه ی همیشه رفته و فراموشم کرده دوباره اومده و میگه که هیچ وقت نه فراموشم کرده نه فراموشم می کنه نه از دوست داشتنش کم شده نه کم میشه ..........وقتی خوب فکر میکنم میبینم واقعاً راست میگه همیشه اون بوده که اومده سراغ مو اون بوده که ولم نکرده ولی من چی همش سازه مخالف زد مو همیشه مسبب جدای مون بودم خدا چه صبری بهش داده با این که این همه بدی بهش کردم و تنهاش گذاشتم بازم تو چشمام نگاه میکنه و با تمام وجود ش میگه که دوستم داره شاید هر کس دیگه ای جای اون بود با این همه بی محلی جا می زدو بی خیال طرف می شد اما اون نه تنها ولم نکرد با منتظر موندن و وفاداریش منو شرمنده ی خودش کرده روم نمیشه که تو چشماش نگاه کنم من واقعاً لیاقت این همه دوست داشتنش و ندارم اون با ارزوی رسیدن به من روزا شو می شمره ولی من پست فطرت ..............نمی دونم اخره این قصه چی میشه ولی اینو میدونم که واسه ی من یه دونست و این که خودمم دوسش دارم و این یه واقعته که هیچ کس نمی تونه جاشو تو دلم بگیره و...............
نویسنده : میترا - ساعت 20:18 روز 87/09/12
اخه این چه بازیه که همه ی ما یا چطور بگم همه ی کسایی که اومدن توی این دنیای لعنتی محکومن که تا هر کجایی که تقدیر براشون رقم میزنه بازی کنن و ادامه بدن و خسته نشن اصلا میشه اسمشو بازی گذاشت نمی دونم.... اگه بازیه چه بازیه سختیه مجبوری تا اخره بازیو منتظر باشی تا ببینی که این بازی رو میبری یا نه بدی این بازی اینکه در هیچ شرایطی نمیتونی بازی رو ترک کنی چه بخوای چه نخوای پات نوشته شده.......... حالا اگه یکی نخواد تا اخر بازیو ,بازی کنه تکلیفش چیه...........اصلا من خودم یکی از همونام که از این بازی خسته شدمو دیگه نه می تونم نه می خوام که تا اخره بازی رو بازی کنم به کی باید بگم کجا باید برم اصلا جایی می تونم برم نه نمیشه من که توی این بازی یه بازندم فقط منتظرمو یکی یکی روزارو میشمارم تا اینکه نوبتم بشه و از این بازیه لعنتی برم بیرون چقدر سخته انتظار...... اگه خواستید برام دعا کنید اگرم نه که هیچی ممنونم که به چرت و پرتام گوش میدین خوشحال میشم نظر بدید تا سلامی دیگر خدانگهدار
